Niemand kan er momenteel naast zien : onze wereld is niet het aards paradijs waarvan we durven dromen. Altijd opnieuw worden we geconfronteerd met berichten over oorlogen, hongersnood, schietpartijen, raketten en noem maar op. Telkens weer worden we bij het brengen van nieuwsberichten geconfronteerd met waarschuwingen over harde beelden die worden getoond.
En die beelden zijn inderdaad niet om aan te zien. Het lijkt soms op een spelletje waar het om te doen is om zoveel als mogelijk dodelijke slachtoffers te veroorzaken , waarvan een heel groot deel kinderen zijn. Beschamend is het! De mensheid onwaardig!
En dan de dagelijkse steekpartijen. Niet alleen bij buitenlandse berichten, maar ook in ons eigen kleine landje, blijven we niet gespaard van zulke verfoeilijke acties.
En dit in de periode dat het verschrikkelijke coronavirus nog steeds niet aan banden is gelegd. Waar gaat dat allemaal eindigen?
Leggen we dan deze toestand even opzij, dan worden we langs alle kanten geconfronteerd met foto’s, namen, kleuren, cijfers, enzoverder over de nakende gemeenteraadsverkiezingen. Minder gevaarlijk natuurlijk, echter niet zo om naar uit te zien, nadat we nog maar pas naar de stembussen zijn getrokken voor een andere en eerdere verkiezing.
Gelukkig kunnen we volop teren op een fenomeen dat ons alle ellende of zorgen doet vergeten.
Elke zaterdag staan de spelers maar ook de supporters klaar om de weg naar de Bremstraat of andere voetbalstraten op te rijden. En eens de match achter de rug, is er de periode dat er nog veel dient te worden nagekaart over de prestaties en over de vooruitzichten voor de volgende confrontaties. Zo is het al meer dan vijftig jaar en we zijn niet zinnens om deze gewoonte op te geven. Zelfs integendeel.
We hebben even de eindrangschikking van 23/24 opgediept en op het podium lezen we de
namen van Flurky (1), Kempenzonen (2) en Claridge (3). En laat het nu bij toeval precies die
elftallen zijn die we in het vroege begin van dit seizoen hebben ontmoet. En met veel plezier stellen wij vast dat we ieder van dit trio al het nakijken hebben gegeven. Een teken aan de wand voor het verdere verloop van 24/25? Oh ja, we weten het maar al te goed dat er nog altijd die gedachte is van : “”beide voetjes op de grond houden””. Maar spraken we zo ook al niet in het
begin van seizoen 20/21, toen we eveneens een reuzenstart maakten en we zonder blozen stelden dat ze de behaalde puntjes al niet meer konden afpakken. En wat was uiteindelijk het eindresultaat? Oké maar laten we toch maar voorzichtig (en een beetje bescheiden) zijn.
Hoe dan ook, de uitslagen zijn wat ze zijn en ze mogen best bekeken worden.
En wat gezegd van onze B-ers? Van een schitterend begin gesproken, met zo maar een doelpuntenaantal van 11 stuks, met daarbij de knaller tegen onze naaste gebuur als onvergetelijke uitschieter. En nog maar één goaltje tegen.
Uiteraard kunnen we maar één ding zeggen : “” doe zo verder boys “”.
Verder is er ook nog de uitbreiding van voetbalsport op ons terrein door het afwerken van de matchen van Donk, op het veld in de Bremstraat. Het geeft alleszins de mogelijkheid voor de club van nabij het kanaal om de matchen verder te blijven afwerken tot ze na een grondige opknapbeurt van de grasmat in de Emiel Becquaertlaan, terug over eigen accommodatie kunnen beschikken. Afwachten maar.
Activiteiten dus vanaf de vroege namiddag tot het late uur.
Het zal menig voetballiefhebber plezieren (en ook onze kantinehouder!?).
Op de foto : de zopas behaalde beker van de supercub 2023 / 2024.
(bedankt voor de foto’s Kobe).
